Kilka dni przed chrztem Bursztyna Unity, zabieramy Was na… wyjątkowo cichy, spokojny, bezpieczny i komfortowy rejs ze Świnoujścia do Trelleborga i z powrotem. W rozmowie z ekipą filmową Portalu Morskiego ludzie Jantara Unity opowiadają jak im się pracuje na pierwszym z serii najnowszych i najnowocześniejszych polskich promów Ro-Pax.
Dla pasażera to kilka godzin rejsu: kabina, kawa, widok na morze i port docelowy. Dla załogi to precyzyjnie zaplanowana operacja, w której jednocześnie pracuje kilkadziesiąt osób.
Jantar Unity, zbudowany w Gdańskiej Stoczni Remontowej, kursuje między Świnoujściem a Trelleborgiem. Ma prawie 196 metrów długości, zabiera około 400 pasażerów oraz ciężarówki i samochody, a jako paliwo główne wykorzystuje LNG.
Ta historia nie jest jednak o silnikach i stali. Jest o ludziach, dzięki którym wszystko działa tu jak należy, a pasażerowie mogą czuć się bezpiecznie.
„Za wszystko”
Tak kapitan Wojciech Żukowski odpowiada na pytanie, za co odpowiada… Za statek, załogę i pasażerów, bez względu na porę dnia i nocy. Zaczynał jako marynarz, przeszedł wszystkie szczeble kariery na różnych statkach, a od 2008 roku jest kapitanem. To on decyduje, czy prom w ogóle wyjdzie w morze.
- Jeśli uznam, że warunki są zbyt niebezpieczne, to nawet jeśli port jest otwarty, decyzja należy tylko do mnie - mówi.
Czego wymaga ta praca? Cierpliwości, spokoju i opanowania. Trzeba mieć „zimną krew”.
Joystick nie do zabawy
Kto wyobraża sobie mostek z wielkim drewnianym kołem sterowym, będzie zaskoczony.
- Ludzie dziwią się, gdy tłumaczę, że współcześnie steruje się małą kierownicą lub joystickiem - opowiada pierwszy oficer Krzysztof Lewandowski.
Odpowiada on m.in. za załadunek, czyli wielką łamigłówkę: ile zestawów drogowych (ciągnik plus naczepa) zmieści się na pokładzie i jak je rozmieścić, żeby statek był bezpieczny.
- Na takim promie nie możemy popadać w rutynę. Każde działanie musi być przemyślane i zaplanowane - podkreśla.
Pod kontrolą starszego mechanika
Kilka pokładów niżej, w maszynowni, pracuje starszy mechanik (Chief) Roland Mokrosiński. Jego dzień wyznacza rozkład rejsów. Nadzoruje bunkrowanie gazu, które w weekendy potrafi trwać nawet pięć godzin, jest obecny przy każdym manewrze w porcie, a do tego dochodzą raporty, przeglądy i usuwanie usterek, których pasażer nawet nie zauważy.
Automatyka? Owszem, ale jak mówi, czasem jeden mały czujnik może wywołać ciąg zdarzeń. Wtedy potrzebny jest człowiek, który oceni sytuację.
Sztorm, nie sztorm, jeść trzeba!
A w kuchni? Piotr Rykaczewski od 17 lat gotuje na promach Unity Line: cztery posiłki na dobę dla załogi i jedzenie dla kilku tysięcy kierowców miesięcznie. Wszystko przygotowuje od podstaw, bo gotowe „fixy” są tu niedopuszczalne. Najtrudniejsze wspomnienie? Sztorm, który całkowicie zdewastował kuchnię.
- Mimo to rano trzeba było normalnie przystąpić do pracy, bo przecież wszyscy po przebudzeniu są głodni - opowiada.
Śluby, narodziny i „do zobaczenia”
Dwa tygodnie na morzu, dwa w domu. Rozłąka bywa trudna, ale ta praca ma też niezwykłe chwile: ślub udzielony przez kapitana, dziecko urodzone w trakcie rejsu czy kierowców ciężarówek, którzy zjeżdżają z promu z uśmiechem i rzucają „do zobaczenia”.
Jak naprawdę wygląda doba na promie, który nigdy nie zasypia? Ile trzeba się uczyć, żeby zostać kapitanem lub oficerem i od czego zacząć karierę kucharza okrętowego?
Obejrzyjcie film o pracy kapitana, pierwszego oficera, starszego mechanika i kucharza na PortaluMorskim.pl. Pełny, bogato ilustrowany reportaż przeczytacie w wydaniu miesięcznika „Polska na Morzu” nr 7/93 z 2026.
„Praca na fali” to cykl, w którym pokazujemy zawody morskie oczami ludzi, dla których są one pasją i przygodą życia. Zaglądamy na statki, do portów, na holowniki i do centrów szkoleniowych, a przed nami kolejne miejsca. Śledźcie kolejne odcinki, bo może właśnie tu znajdziecie swoją drogę na morze.
Redakcja PortalMorski.pl
USD
EUR
CHF
GBP