Kraje Morza Północnego zobowiązały się do wspólnego osiągnięcia 100 gigawatów mocy morskiej energetyki wiatrowej do 2050 roku, mimo wyzwań w sektorze offshore, takich jak rosnące koszty i słabsze prognozy wzrostu.
Podczas Szczytu Morza Północnego w Hamburgu brytyjski dyrektor ds. energii, Ed Miliband, ogłosił przełomowe porozumienie z europejskimi partnerami w zakresie bezpieczeństwa czystej energii.
Deklarację Hamburską podpisało dziewięć państw (Belgia, Dania, Francja, Niemcy, Irlandia, Luksemburg, Niderlandy, Norwegia i Wielka Brytania; z Islandią jako obserwatorem), które chcą współpracować w zakresie połączenia morskich farm wiatrowych i sieci elektroenergetycznych, aby do 2050 r. wspólnie wypracować nawet 100 GW mocy z farm wiatrowych na Morzu Północnym w nowej formule projektów transgranicznych („hybrydowych”).
Porozumienie ma przekształcić Morze Północne w jeden z największych na świecie zasobów czystej energii.
– Chcemy zapewnić naszym krajom dostęp do bezpiecznej i obfitej energii odnawialnej, która pomoże Wielkiej Brytanii uniezależnić się od paliw kopalnych. Wspólnie z naszymi europejskimi partnerami podjęliśmy krok milowy w kierunku uruchomienia pełnego potencjału energetycznego Morza Północnego – powiedział Miliband.
Wyjątkowa inicjatywa w trudnych warunkach rynkowych
Porozumienie pojawia się w trudnym momencie dla branży. Międzynarodowa Agencja Energetyczna (IEA) w raporcie „Odnawialne źródła energii 2025” ostrzegła, że prognozy wzrostu morskiej energetyki wiatrowej spadły o około 25 proc. w porównaniu z ubiegłym rokiem, głównie z powodu problemów w łańcuchach dostaw i rosnących kosztów realizacji projektów.
Mimo to Wielka Brytania wykazuje tempo wzrostu. W styczniu 2026 roku zabezpieczono 8,4 GW nowej mocy w morskiej energetyce wiatrowej, tworząc jednocześnie 7 tys. miejsc pracy i ograniczając emisje dwutlenku węgla o 22 mln ton.
Deklaracja Hamburska opiera się na wcześniejszych zobowiązaniach podjętych po inwazji Rosji na Ukrainę, kiedy kraje Morza Północnego zobowiązały się do rozwinięcia 300 GW morskich farm wiatrowych do połowy stulecia. Zgodnie z nowym porozumieniem, jedna trzecia tej mocy ma pochodzić ze wspólnych projektów transgranicznych.
Jane Cooper, zastępca dyrektora generalnego RenewableUK, podkreśliła, że porozumienie umacnia centralną rolę morskiej energetyki wiatrowej w długoterminowej strategii energetycznej Europy.
– Ta ambitna deklaracja nie tylko zwiększy bezpieczeństwo energetyczne Wielkiej Brytanii, ale także całego regionu Morza Północnego, stawiając morską energetykę wiatrową w centrum europejskiego systemu energetycznego – powiedziała Cooper.
Wyzwania realizacyjne
Liderzy branży przyjęli inicjatywę z entuzjazmem, jednocześnie ostrzegając przed skomplikowaną realizacją projektów. Ben Wilson, prezes National Grid Ventures, wskazał, że takie przedsięwzięcia jak LionLink są kluczowe dla efektywnego wykorzystania zasobów, redukcji kosztów i minimalizacji wpływu na społeczności przybrzeżne.
Szczyt przyniósł też konkretne działania następcze. Niemcy, Belgia, Dania i Holandia podpisały oświadczenie intencyjne w celu przyspieszenia transgranicznych projektów morskiej energetyki wiatrowej poprzez skoordynowane planowanie i podział kosztów. Wielka Brytania i Niemcy ustaliły także ramy współpracy w zakresie hybrydowych aktywów morskich, co umożliwi brytyjskim firmom rozwój technologii sieciowych nowej generacji.
Dhara Vyas, dyrektor generalny Energy UK, podkreśliła, że osiągnięcie celu 100 GW wymaga stabilnego wsparcia politycznego i regulacyjnego.
– Ta głębsza współpraca w zakresie łańcuchów dostaw, standaryzacji i wspólnej infrastruktury to nie tylko strategiczna konieczność, ale także najskuteczniejszy sposób na obniżenie kosztów energii dla gospodarstw domowych i przedsiębiorstw, przy jednoczesnym stymulowaniu zrównoważonego wzrostu gospodarczego i tworzeniu wartościowych miejsc pracy – dodała.
Strategiczny wpływ na bezpieczeństwo energetyczne
Kluczowym elementem Deklaracji Hamburskiej jest szybka rozbudowa podmorskich sieci interkonektorów, umożliwiających przepływ czystej energii między krajowymi systemami. Według Enrique Cornejo, dyrektora ds. polityki energetycznej w Offshore Energies UK, realizacja 100 GW z projektów współpracy offshore „stanowi istotną część wspólnego miksu energetycznego Morza Północnego, który przez kolejne dekady będzie obejmował ropę, gaz ziemny i wodór”.
MG
USD
EUR
CHF
GBP