Inne

Rozkazem Dowódcy Marynarki Wojennej z 4 stycznia 1964, do służby wszedł ORP Hel (421) - pierwszy kuter rakietowy projektu „205” (wg. nomenklatury NATO – typ „Osa”), co zapoczątkowało erę ofensywnego uzbrojenia rakietowego w polskiej flocie. Wg. polskiej nomenklatury kutry klasyfikowano także jako "Małe Okręty Rakietowe".

Były to nowatorskie na owe czasy, niewielkie, szybkie (40 węzłów) okręty uderzeniowe, zaprojektowane w ZSRR. Ich główne uzbrojenie stanowiły 4 wyrzutnie rakiet przeciwokrętowych P-15/P-15U o zasięgu 40 km. Wejście tych okrętów do służby w polskiej Marynarce Wojennej otoczone było ścisłą tajemnicą. Bazowały w porcie wojennym na Helu. Wewnątrz bazy, dostępu do nich w pierwszym okresie, bronili uzbrojeni wartownicy oraz zasieki z drutu kolczastego. Nawet niejawna, powołana dla nowych okrętów jednostka taktyczna, nosiła dezinformującą nazwę 3. Dywizjon Kutrów Torpedowych.

„Osy” przez wiele lat stanowiły trzon uderzeniowych sił naszej Marynarki Wojennej. Służyli i dowodzili tymi okrętami najlepsi oficerowie floty, także wielu późniejszych admirałów. W sumie polską banderę w latach 1964-1975 podnosiło 13 kutrów rakietowych projektu „205”. Wszystkie nosiły nazwy pomorskich miast (wyjątkiem Oksywie – dzielnica Gdyni, miejsce głównej bazy polskiej Marynarki Wojennej). Do końca 1966 do służby weszło 6 jednostek, dwie kolejne w latach 1967/68. Pięć następnych w latach 1971-1975.

Pierwszy, ORP Hel pełnił służbę pod biało-czerwoną banderą prawie 21 lat – wycofany został z eksploatacji 31.12.1984.

rel (Muzeum Marynarki Wojennej)

Zaloguj się, aby dodać komentarz

Zaloguj się

1 1 1 1

Newsletter