Polski przemysł stoczniowy gotowy do współpracy przy FSRU-2

W dniach 5-6 października 2026 roku w Pomorskim Parku Naukowo-Technologicznym w Gdyni odbyła się jubileuszowa X już edycja Konferencji PPLNG i bioLNG – jedno z najważniejszych wydarzeń branżowych, poświęconych tym niskoemisyjnym paliwom w naszej części Europy.

Partnerem merytorycznym Konferencji był Związek Pracodawców FORUM OKRĘTOWE, który jak co roku uczestniczył w jego organizacji, natomiast patronat medialny objął między innymi PortalMorski.pl

Konferencja przebiegała pod hasłem „Energetyka pod presją – czas na LNG i bioLNG”, w całości koncentrując się na strategicznym znaczeniu obu tych paliw. Odgrywają one bowiem kluczową rolę w transformacji energetycznej najważniejszych sektorów gospodarki w Polsce i Europie.

Polski przemysł stoczniowy gotowy do współpracy przy FSRU-2

Jednym z najciekawszych punktów programu była debata panelowa poświęcona strategicznej inwestycji - budowie terminala FSRU w Gdańsku - oraz zakresowi, w jakim może w niej uczestniczyć polski przemysł stoczniowy.

Uczestnikami tej niezwykle żywej i ciekawej dyskusji byli: Ewa Kruchelska (Stocznia CRIST), Szymon Dołżonek (Gdańska Stocznia Remontowa), Piotr Kabaciński (Wärtsilä Polska) oraz Krzysztof Czerski, reprezentujący Seatech Engineering i Nord Gas Solutions Poland.

Moderatorem debaty był Adam Niklewski z Polskiej Platformy LNG i bioLNG, natomiast wprowadzenie do dyskusji wygłosił lider panelu – Ireneusz Karaśkiewicz, dyrektor Biura Forum Okrętowego.

Uczestnicy debaty opisali bogate doświadczenie reprezentowanych firm w technologiach LNG oraz przy budowie niezwykle skomplikowanych jednostek i konstrukcji morskich.

Podkreślili gotowość do uczestnictwa w projekcie – zarówno przy budowie nowej jednostki, przebudowie gazowca na FSRU, jak i przy jej pełnej obsłudze serwisowej w czasie eksploatacji. Zaznaczyli, że polscy inżynierowie mają pełne kompetencje, by w imieniu zamawiającego nadzorować powstawanie dokumentacji oraz budowę lub przebudowę.

W podsumowaniu dyskusji, wszyscy paneliści zgodnie zadeklarowali pełną gotowość swoich firm do współpracy przy realizacji projektu FSRU.

Puste krzesło Gaz-Systemu na kluczowej debacie

Dyskusja toczyła się jednak w cieniu wielkiego nieobecnego. W panelu ostatecznie zabrakło przedstawiciela Gaz-Systemu – inwestora całego przedsięwzięcia – mimo iż do ostatnich dni spółka wysyłała sygnały, że weźmie w nim udział. Dla organizatorów i uczestników debaty była to sytuacja bardzo niefortunna.

Trudno bowiem w pełni planować i definiować ramy współpracy dla polskiego biznesu, gdy przy stole brakuje podmiotu, który tę inwestycję kreuje i podejmuje ostateczne decyzje. Budowanie local contentu wymaga bowiem otwartego i uczciwego dialogu wszystkich stron. Nieobecność kluczowego z tego punktu widzenia przedsiębiostwa uniemożliwia rozmowę o konkretnych ramach współpracy.

Przemysł stoczniowy liczył, że to spotkanie będzie przestrzenią do partnerskiej dyskusji. Niestety, przeliczył się.

Zapowiedzi rządu i praktyka Gaz-Systemu

W tym miejscu nie sposób nie odwołać się do zapowiedzi, które padły w Szczecinie podczas 11. Międzynarodowego Kongresu Morskiego w maju 2025 roku. To właśnie wtedy premier Donald Tusk jednoznacznie zadeklarował wdrożenie programu „Polskie Morze” oraz objęcie szczególnym, rygorystycznym nadzorem kwestii tzw. local content, który branża stoczniowa wzięła sobie bardzo mocno do serca.

Szef rządu wyraźnie podkreślił wtedy, iż państwo dopilnuje, aby potencjał polskich przedsiębiorstw i organizacji, w tym przemysłu stoczniowego, był maksymalnie wykorzystywany w wielkich łańcuchach dostaw dla strategicznych inwestycji – a taką jest właśnie FSRU-2.

Zatem brak głosu, czy choćby obecności inwestora – Gaz-Systemu – mimo wystosowania zaproszenia na konferencję i późniejszego pozytywnego odzewu ze strony tej firmy, stoi w jaskrawej sprzeczności z deklaracjami szefa rządu. Krajowy przemysł morski ma realne podstawy do obaw, iż przy głównych kontraktach wykonawczych zostanie zepchnięty na margines przez zagraniczną konkurencję. Kluczowe rozstrzygnięcia zapadną już w najbliższych dniach.

Polska wyłącznie w roli bankomatu?

Pierwsza jednostka, FSRU-1, powstaje bez jakiegokolwiek udziału polskiej branży okrętowej. Kontrakt na czarter trafił do japońskiego armatora, budowa statku odbywa się w stoczni koreańskiej, a nadzór nad pracami sprawuje firma amerykańska. Polski sektor morski został całkowicie pominięty – pomimo posiadanych kompetencji.

Krajowy przemysł stoczniowy na żadnym etapie nie został również zaproszony do dialogu technicznego. Pominięto go nawet podczas opracowywania studium wykonalności (feasibility study) – standardowej procedury, która zawsze poprzedza złożenie zamówienia na statek.

Ta sytuacja rodzi serię fundamentalnych pytań.

Dlaczego nie wybrano polskiego armatora – na przykład PŻM? Dlaczego pominięto krajowe stocznie i rodzimych inżynierów? Po co zamawiać jednostkę z kosztownym własnym napędem, skoro przez co najmniej 15 lat czarteru ma stać nieruchomo zaledwie 3 kilometry od brzegu? I wreszcie: kto kontroluje dobór urządzeń i mechanizmów, od których zależą późniejsze koszty eksploatacji i wysokość samego czarteru? Czy tę kluczową decyzję pozostawiono wyłącznie duetowi japońskiego armatora i koreańskiej stoczni?

Pytań o profesjonalizm tych decyzji jest znacznie więcej. Mimo iż w tej chwili brakuje odpowiedzi – ze względu na brak dialogu z Gaz-Systemem – polska branża morska będzie te pytania zadawać na każdym forum.

Brak dialogu ze strony kluczowej dla tej inwestycji państwowej spółki ostro kontrastuje z pozytywnymi praktykami innych resortów i instytucji. Od ponad 13 lat Ministerstwo Obrony Narodowej, Ministerstwo Infrastruktury, a wcześniej Ministerstwo Gospodarki Morskiej prowadzą żywy dialog z sektorem stoczniowym i dokładają starań, aby lokować zamówienia w kraju wszędzie tam, gdzie polski przemysł ma do tego kompetencje i potencjał.

Polska nie może zostać sprowadzona wyłącznie do roli "bankomatu", płacącego zagranicznym podmiotom za produkty i usługi, które z powodzeniem mogłyby powstać w naszym kraju, budując tu unikalne kompetencje i wzmacniając konkurencyjność polskiego przemysłu.