Prawo, polityka

ESPO (European Sea Ports Organisation) założona została w 1993 roku. Reprezentuje obecnie ponad 800 portów państw Unii Europejskiej oraz Norwegii, Islandii i Izraela, chociaż w jej pracach nierzadko uczestniczą także obserwatorzy z innych krajów.

Znaczenie tej organizacji dla gospodarki Europy najlepiej uświadamia fakt, iż 90 proc. obrotu towarowego starego kontynentu przechodzi przez 1200 portów w 22 morskich krajach UE. Stały sekretariat ESPO w Brukseli pozwala na bieżąco wpływać na decyzje UE, dotyczące polityki portowej i zapewniać portom pozycję uzasadnioną ich rolą w międzynarodowej wymianie handlowej.

9 maja obradowało w Sopocie Zgromadzenie Ogólne Europejskiej Organizacji Portów Morskich (ESPO), któremu w dwóch następnych dniach towarzyszyła doroczna konferencja tej organizacji. Gospodarzami debaty były wspólnie porty Gdańska i Gdyni. Dwa intensywne dni rozmów, 10 i 11 maja, poświęcono głównie problemom finansowania działalności portowej oraz portowym inwestycjom. Konferencja gościła blisko 250 ekspertów obrotu portowego i reprezentantów zarządów europejskich portów morskich. Mimo reprezentowanej różnorodności rozwiązań prawnych i dysproporcji potencjałów przeładunkowych portów w Europie, ESPO wypracowuje interesującą i wspólną dla nich wizję rozwoju. Dynamika zmian politycznych i gospodarczych podniosła porty morskie do rangi węzłów logistycznych w ramach umacnianej Transeuropejskiej Sieci Transportowej (TEN-T), determinujących wzrost stopy życiowej społeczeństw w państwach dysponujących własnymi portami. Szczególna misja portów w XXI wieku wymaga od władz każdego szczebla, we wszystkich krajach wspólnoty europejskiej, dołożenia wszelkich starań, by umożliwić szybszy rozwój portom o słabszej kondycji i wyrównanie szans konkurowania w obsłudze obrotu towarowego.

ESPO zapewnia swym członkom silny głos w Unii Europejskiej. Tworzenie wspólnej polityki portowej, opartej na przejrzystych i prostych przepisach, zapewniającej zrównoważony rozwój przy jednoczesnej ochronie lokalnych interesów, jest jednak możliwe dopiero pod warunkiem uzgodnienia pakietu zasad respektowanych przez wszystkie kraje. Ustalenia te dotyczyć muszą zarówno działań wewnątrz struktur portowych, jak i w ich polityczno-gospodarczym otoczeniu.

Konferencja w Sopocie zakończyła obrady ogłoszeniem Manifestu, skierowanego do zarządów portów, przywódców państw członkowskich i władz Unii Europejskiej. Usuwaniu barier rozwojowych - podkreślono w nim - sprzyjać ma przede wszystkim zapewnienie zarządom portów autonomii ekonomicznej i racjonalne wspieranie inwestycji. Nie bez znaczenia jest równe traktowanie wszystkich uczestników obrotu portowego - tak odbiorców usług, jak i dzierżawców czy operatorów portowych oraz partnerów inwestycyjnych. Za jeden z najważniejszych czynników ułatwiających zarządzanie portami uznano działania budujące wzajemną życzliwość portów i społeczności lokalnych. Zmiana kultury zarządzania portami oznaczać musi także umożliwienie ich kierownictwom skutecznej kontroli funkcjonowania podmiotów działających na ich obszarze. Dobrą praktyką będzie zatem upraszczanie procedur administracyjnych przy jednoczesnym konsekwentnym egzekwowaniu przestrzegania prawa.

1 1 1

Źródło:

Ostatnie ankiety