Ørsted: Przeceniamy niezależność energetyczną swoich krajów

Europa nadal pozostaje silnie zależna od importu energii — wskaźnik zależności importowej UE wynosi 57 proc. — ale wielu Europejczyków, w tym blisko połowa Polaków, uważa, że ich kraje są niezależne energetycznie. Nowe badanie Ørsted wskazuje, że luki w wiedzy na temat kosztów i niezawodności morskich farm wiatrowych mogą osłabiać poparcie dla transformacji, mimo że system oparty na OZE mógłby obniżyć całkowite koszty energii w Europie o blisko 30 proc. do 2040 roku.

Budowa systemu energetycznego opartego na wietrze i słońcu jest kluczowa dla wzmocnienia suwerenności oraz stabilizacji cen energii w Europie. W obliczu prognozowanego podwojenia popytu na energię elektryczną do 2050 roku, morska energetyka wiatrowa staje się fundamentem europejskiego miksu, oferując koszty wytwarzania energii (LCoE) znacząco niższe niż w przypadku nowych elektrowni gazowych i jądrowych, przy zachowaniu wysokiej stabilności produkcji średnio przez 91 proc. czasu.

Błędne przekonania o kosztach, niezależności i niezawodności

Badaniem objęto: Polskę, Danię, Wielką Brytanię, Niemcy, Belgię oraz Holandię. Żaden z tych krajów nie jest samowystarczalny energetycznie. Tymczasem od 31 do 44 proc. ankietowanych zadeklarowało, że ich państwo dysponuje wystarczającymi krajowymi zasobami energii, by pokryć całoroczne zapotrzebowanie na energię. W Polsce taką opinię podzieliło 44 proc. respondentów, choć zgodnie z najnowszymi danymi Eurostatu wskaźnik zależności importowej Polski wynosi 45,7 proc.

Podobna rozbieżność między percepcją a rzeczywistością dotyczy również morskiej energetyki wiatrowej. W Polsce 55 proc. badanych uznaje offshore wind za technologię droższą niż jest w rzeczywistości, a 56 proc. nie doszacowuje jej wysokiej niezawodności. Wnioski z raportu pokazują jednak, że problemem nie jest wyłącznie postrzeganie samej technologii, ale również sposób, w jaki oceniany jest cały system energetyczny. Z analiz Ørsted wynika, że system elektroenergetyczny, w którym ponad 80 proc. energii pochodzi z wiatru i słońca, może do 2040 roku obniżyć całkowite koszty energii elektrycznej w Europie o ok. 30 proc. względem wariantu opartego na paliwach kopalnych. Co istotne, także po uwzględnieniu kosztów integracji źródeł odnawialnych, koszty te stanowiłyby jedynie ok. 15 proc. systemu, czyli 16 EUR/MWh.

To ważne również z perspektywy bezpieczeństwa energetycznego. Europa wydaje dziś niemal 400 mld EUR rocznie na import energii, a ceny energii pozostają ponad dwukrotnie wyższe niż przed kryzysem energetycznym. Większy udział krajowych źródeł odnawialnych może ograniczać zależność od importu paliw oraz zmniejszać podatność systemu na zewnętrzne szoki cenowe i geopolityczne.

Polska perspektywa: offshore wind w debacie o niezawodności i bezpieczeństwie

Wyniki badania dotyczące Polski pokazują, że debata o transformacji energetycznej jest dziś silnie zakorzeniona w kwestiach praktycznych. Dla 30 proc. respondentów najważniejszą cechą systemu energetycznego jest przystępność cenowa, dla 26 proc. — niezawodność, a dla 17 proc. — niezależność energetyczna. To właśnie przez ten pryzmat oceniane są także odnawialne źródła energii.

Jednocześnie Polacy dostrzegają strategiczne korzyści płynące z rozwoju krajowych OZE. 56 proc. badanych wskazuje jako ich zaletę ograniczenie zależności od energii importowanej z Rosji i innych strategicznych przeciwników, 54 proc. — mniejszą ekspozycję na kryzysy międzynarodowe i skoki cen paliw, a 52 proc. — bardziej przystępną cenowo energię elektryczną.

Mimo barier w percepcji, poparcie dla rozwoju odnawialnych źródeł energii pozostaje wysokie. W Polsce 84 proc. respondentów uznaje dalszą rozbudowę OZE za ważną, w tym 53 proc. za bardzo ważną. Wyzwaniem nie jest dziś zatem sam kierunek transformacji, lecz sposób, w jaki poszczególne technologie są opisywane i rozumiane w debacie publicznej.

Rel/Ørsted