Stocznie, czyli jak się pozbyć kłopotu

Niemcy mimo kryzysu nie rezygnują ze swego przemysłu, a kluczowe przedsiębiorstwa nie są przejmowane przez firmy z krajów ościennych – pisze filozof społeczny

Jak doniosła 2 czerwca „Frankfurter Allgemeine Zeitung”, „dzięki państwowej pomocy praca w stoczniach Hegemanna w Stralsundzie i Wolgast postępuje naprzód”. Otrzymają one 326 milionów kredytu z Nodrdeutsche Landesbank i państwowego banku KfW IPS. Kredyt jest gwarantowany przez rząd federalny i land Mecklemburgia-Pomorze Przednie.

Dyrektor tych stoczni Dieter Brammertz stwierdził, że: „dzięki tym kredytom osiągnęliśmy bezpieczeństwo finansowe na następne cztery lata. Stwarzają one nam możliwości sfinansowania istniejących i przyszłych zamówień”.

Stocznie zatrudniają 1800 pracowników. W tej chwili mają 19 zamówień. Jednak tylko nowe zamówienia pozwolą na utrzymanie zatrudnienia na dotychczasowym poziomie.

Niemcy ratują, co się da

Od czasu wybuchu kryzysu sześć stoczni niemieckich zgłosiło upadłość. Niepewna pozostaje przyszłość stoczni Nordic Yard w Wismarze i Rostocku. Znalazły one nabywcę z Rosji, który obiecywał, że utrzyma w nich produkcję statków, lecz nadal są w trudnej sytuacji, mimo że mają zlecenie na budowę specjalnego tankowca za cenę 100 milionów euro.

Rząd niemiecki jest jednak zdecydowany ratować przemysł stoczniowy. Jak stwierdził koordynator gospodarki morskiej Hans-Joachim Otto: „Nie chcemy zrezygnować z przemysłu stoczniowego w Niemczech. Jest on niezbędny ze względów strategicznych” („FAZ”, 12 maja 2010).

Mimo to przedstawiciele przemysłu stoczniowego narzekają, że nie mają równych szans ze stoczniami w Korei Południowej, które oferują niższe ceny dzięki pomocy państwa. Także Francja i Włochy wspierają swoje stocznie pełnymi gwarancjami dla kredytów oferowanych na lepszych warunkach, podczas gdy w Niemczech państwo udziela gwarancji tylko na 90 procent kredytów („FAZ”, 19 maja 2010).

(...)

Zdzisław Krasnodębski
Czytaj więcej w "Rzeczpospolitej"{jathumbnail off}