We wpisie zamieszczonym 27 stycznia br. wskazaliśmy na wysokie prawdopodobieństwo kontynuowania przez Ukraińców ataków na komunikację morską łączącą irańskie porty Morza Kaspijskiego (Amirabad, Anzali, Nowshahr i Neka) z portami rosyjskimi (Astrachań, Machaczkała, Olya).
Jak już wcześniej pisaliśmy, kampania ataków na transport kaspijski rozpoczęła się w sierpniu 2025 roku uderzeniem 14 bezpilotowców na statek Port Olya-4 cumujący w porcie o tej samej nazwie. W grudniu poprzedniego roku ich łupem padły statki Kompozitor Rachmaninow oraz Askar-Sarydzha. 14 stycznia bieżącego roku z nieustalonych przyczyn zatonął z kolei statek Rona.
Czytaj także:
Nie ma natomiast żadnych wątpliwości, co do powodów uszkodzenia statku Caspian Shiva (zbudowany w 1986 roku, tonaż pojemnościowy brutto 2998, nośność 3344 tony, załoga 10 osób), do którego doszło 29 stycznia. Jednostka żeglująca do Machaczkały w Dagestanie z transportem broni zaatakowana został przez bezzałogowiec uderzeniowy.
Statek zaczął tonąć i osiadł na mieliźnie. W celu udzielania pomocy skierowano do Caspian Shiva dwa holowniki bandery irańskiej. Właścicielem i operatorem statku jest firma Pars Obour Pars Trans Shipping. To niewielka, zarejestrowana w Anzali firma eksploatująca trzy statki.
Iran stał się dla Rosji ważnym dostawcą uzbrojenia i sprzętu wojskowego. Pierwsze, niewielkie umowy zawarto jeszcze w październiku 2021 roku (a więc przed rozpoczęciem wojny o dużej intensywności) w związku z potrzebami generowanymi przez starcia w rejonach donieckim i ługańskim.
Rozmiary dostaw skokowo wzrosły po wybuchu wojny. Do połowy stycznia bieżącego roku irański kompleks militarno-przemysłowy wyeksportował produkty, za które Moskwa zapłaciła około 4 mld dolarów. Rosjanie kupują m.in.
- pociski balistyczne krótkiego zasięgu Fath-360,
- amunicję - od strzeleckiej kaliber 7,62 mm i 30 mm amunicji do granatników, aż po niekierowane pociski rakietowe kal. 122 mm, amunicję artyleryjską kal. 122 mm, 130 mm i 152 mm,
- bezzałogowce uderzeniowe Shahed 136 (wraz z licencją - produkcję aparatów uruchomiono w Rosji pod nazwą Geran-2).
Dostawy irańskie są ważne dla Rosji, gdyż składają się na możliwość kontynuowania wojny w formie konfrontacji na wyniszczenie. Rosjanie okazali się wszak niezdolni do wygenerowania umożliwiającej szybkie rozstrzygnięcie przewagi. Usiłują zatem stłumić opór masą ludzką wyposażoną w stosunkowo prosty technicznie sprzęt.
Krzysztof Kubiak
USD
EUR
CHF
GBP