Prawo, polityka

Kontekst

Jak się ocenia, 75 proc. europejskiego handlu zewnętrznego w ujęciu ilościowym i 37 proc. unijnego handlu wewnętrznego odbywa się drogą morską.

Choć zgodnie z prawem Unii, swobodny przepływ towarów jest jedną z podstawowych wolności, to jednak nie jest on jeszcze rzeczywistością dla sektora transportu morskiego. Obecnie, statek przemieszczający się między portami w Antwerpii i Rotterdamie jest nadal traktowany jak gdyby przybywał z Chin. Dlaczego? Ponieważ po opuszczeniu przez statki wód terytorialnych państw członkowskich (wyjściu poza strefę 12 mil morskich od brzegu) uznaje się, iż przekroczyły one zewnętrzne granice UE. Tak więc uważa się, że statki przemieszczające się między portami znajdującymi się w dwóch różnych państwach członkowskich, opuściły obszar celny UE i wymagane jest dokonanie formalności celnych w momencie opuszczenia przez statek portu wyjścia, a następnie przy zawinięciu do portu przeznaczenia, nawet jeśli oba te porty są portami UE.

Według opinii Stowarzyszenia Armatorów Wspólnoty Europejskiej (ECSA) sformułowanej na podstawie informacji otrzymanych od jej członków (przedsiębiorstwa żeglugowe), oszczędności wynikające z uproszczenia procedur administracyjnych mogą wynieść nawet około 25 EUR na kontener. Niezależnie od oszczędności finansowych, jeszcze ważniejsza jest oszczędność czasu. Obecnie wielu klientów (np. eksporterów) wybiera transport drogowy zamiast morskiego ze względu na ograniczenia czasowe.

Udział towarów przewożonych wewnątrz UE w rozbiciu na środki transportu przedstawia się następująco (patrz wykres): 45,3 proc. transport drogowy; 11,0 proc. transport kolejowy; 3,7 proc. wodny transport śródlądowy; 3,1 proc. rurociągi; 36,8 proc. przewozy morskie (np. transport morski bliskiego zasięgu); 0,1 proc. transport lotniczy (wartości mierzone w tonokilometrach).

Przyjęty 08 bm. komunikat w sprawie „Niebieskiego pasa” nie tylko określa propozycje mające na celu stworzenie obszaru, w którym statki mogą swobodnie operować na rynku wewnętrznym UE z zachowaniem minimum obciążeń administracyjnych przy jednoczesnym wzmocnieniu bezpieczeństwa, ochrony, ochrony środowiska, a także polityki celnej i podatkowej, ale zaproponowano w nim również rozszerzenie tych uproszczeń i objęcie nimi rejsów poza unijnych poprzez wykorzystanie systemów lepszego monitorowania i sprawozdawczości.

Wnioski dotyczące „Niebieskiego pasa” idą w parze z przeglądem polityki portowej przyjętym 23 maja 2013 r., którego celem jest wspieranie konkurencyjności portów morskich Europy i uwolnienie ich potencjału wzrostu.

(rel)

Fot.: Archiwum

1 1 1 1

Newsletter